|
កាកីស្រីល្អចរសាវា |
ទទួលទោសាលែងនិយាយ |
|
|
បណ្តែតលែងចោលលើពោងពាយ |
សាគរទូលាយយ៉ាងវេទនា |
។ |
|
ជិនវង្សពង្សស្តេចត្រេចតាមចង់ |
ស្រីប្រាំពីរអង្គជាជាយា |
|
|
អាចនៅគ្រងរាជ្យយ៉ាងហ៉ឺហា |
ទទួលសក្តាគ្មានទុក្ខទោស |
។ |
|
នេះព្រោះហេតុអ្វី ឱកូនអើយ |
មួយគឺភេទហើយ ស្រីនិងប្រុស |
|
|
សង្គមថ្កោលស្រីដាក់ទុក្ខទោស |
រួចលើកកំហុសប្រុសផុតពៃរ៍ |
។ |
|
មួយគឺអំណាចអមយសសក្តិ |
ទ្រព្យាមាសប្រាក់ជាលាភជ័យ |
|
|
អាចស្រោបមនុស្សបានភ្លឺផ្លេកក្រៃ |
បាំងអស់ទោសពៃរ៍ភាពឧក្រិដ្ឋ |
។ |
|
សង្គមយើងចរតាមទឹកហូរ |
ជួននាចជួនជោរមិនឡើយគិត |
|
|
ភ្លេចប្រើសតិប្រាជ្ញាពិត |
ដាក់ទោសកំរិតឧក្រិដ្ឋជន |
។ |
អ្នកស្រី កែវ ច័ន្ទបូរណ៍


ខ្ញុំពេញចិត្តអត្ថន័យរបស់កំណាព្យនេះ
ខ្ញុំបានស្តាប់ការនិទានរបស់ចាស់ៗ គាត់បានប្រាប់ថានាងកាកីជាប្រពន្ធទី១០០០របស់ស្តេច ដូច្នេះឃើញថាជីវិតរស់នៅរបស់កាកីពេលនោះក៏មិនបានក្តីសុខដែរ ។
Comment by Sophia — April 10, 2009 @ 2:03 am