មនុស្សយើងមិនមានអីទីពឹង

ដើម្បីលំនឹងក្នុងជីវិត

 

កុឡាបប៉ៃលិនមានចៅចិត្រ

តស៊ូស្វាញស្វិតឥតរុញរា

។

ខ្លួនទីពឹងខ្លួនទើបចំរើន

ចំណេះយើងកើនច្រើនគ្រប់គ្នា

 

ព្រោះយើងខឹតខំគ្រប់វេលា

លំបាកវេទនាត្រូវពិសោធ

។

រីការពិសោធន៍ជាចំណេះ

ផ្តល់នូវតម្រេះចាក់ជាប់ដោត

 

ដក់នៅក្នុងខ្លួនមិនពិរោធ

អារម្មណ៍គួរផ្តោតនឹងតស៊ូ

។

រីព្រះជាតកតួអង្គស្រាប់

យើងគួរត្រងត្រាប់ជាគំរូ

 

បើមុននឹងស្លាប់ត្រូវគិតគូរ

ព្រះអង្គផ្តាច់ប្តូរលុះមរណា

។

បើយើងទាំងអស់ពឹងលើខ្លួន

គិតគូរមាំមួនក្នុងអាត្មា

 

តស៊ូជានិច្ចចិត្តខ្លាំងក្លា

សេចក្តីភ្លឺថ្លាគង់តែមាន

។

 

ណុប ច័ន្ទតារា